Όταν ήμουν μικρή και ήθελα να κάνω ένα δώρο πιο προσωπικό σε κάποιο φίλο, έγραφα μια κασέτα. Ξόδευα ώρες ατελείωτες για να βρω τα τραγούδια που θα μπορούσαν να του αρέσουν. Έβαζα βέβαια πάντα και κάποια δικά μου που θα ήθελα να ακούσει. Έγραφα τους τίτλους με καλλιγραφικά γράμματα στο εξώφυλλο, συνήθως μια αφιέρωση… και πολλή αγάπη.

Κάπως έτσι μου ήρθε η ιδέα του ιστολογίου αυτού. Μια ηλεκτρονική κασέτα από τραγούδια που αγάπησα και αγαπώ σε συνδυασμό με φωτογραφίες δικές μου και μαζί κάποιες σκέψεις ή αναμνήσεις που πάντα τα συνοδεύουν.

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Δεν θέλω καρδιά μου να κλαις.

Μια γλυκιά ανακούφιση, μια γλυκιά αίσθηση.
Όπως η βροχή ξεπλένει τους δρόμους.
Όπως το φεγγάρι φωτίζει την νύχτα.
Όπως ένα μαλακό μαξιλάρι.
Σαν την μυρωδιά του γιασεμιού στην πόλη.
Σαν μια φίλη από τα παλιά.
Σαν ένα τσιγάρο με μια γλυκιά κουβέντα.
Ένα χέρι τρυφερό μετά το κλάμα.
Ένα χαμόγελο αληθινό σε ένα έρημο δρόμο.
Μια ζεστή αγκαλιά στην παγωνιά του καλοκαιριού.
Όπως ένας πρίγκιπας παραμυθιού στο μπαλκόνι σου.

το βίντεο είναι δικό μου.

Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χθες,
χαλάσανε τόσα πολλά μα βρες μονοπάτι ξανά,
δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί,
εκεί που καθένας ζητά να βρει τη μιλιά του ξανά.

Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.

Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χτες,
δανείσου κι εσύ μια φορά και βρες μονοπάτι ξανά
κι αν χάνεις αυτό που σε ζει δεν έφταιξες μόνον εσύ,
αξίζει να ζουν σαν παιδιά εκείνοι που έχουν καρδιά.

Τον πόλεμο ζητώ για μια ζωή που δεν τη ζω,
να μην μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να δεις μικρέ μου φουκαρά,
πως μαλακώνω σαν δε μου μιλάς σκληρά.

Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.

Στίχοι - Μουσική - Εκτέλεση: Νικόλας Άσιμος

5 σχόλια:

  1. αξίζει να ζουν σαν παιδιά εκείνοι που έχουν καρδιά.
    Τίποτε άλλο .
    Καλή δύνανη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ...κι απ' τη ζωή αποζητώ, να μη μου μείνει μόνο το παράπονο.
      ελπίζω να μην μείνουμε με το παράπονο.
      καλό ξημέρωμα.

      Διαγραφή
  2. Υπέροχο τραγούδι!

    Παλιά, όταν ήμουν στην εφηβεία, έπαιζα συχνά αυτό το τραγούδι με την κιθάρα στις παρέες και ενώ συνήθως σχεδον κανείς δεν το ήξερε πιο πριν, όλοι σχεδόν εντυπωσιάζονταν πάρα πολύ από αυτό...

    "Ρομαντική Επανάσταση" θα το χαρακτήριζα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι το πιο ρομαντικό και παραπονιάρικο τραγούδι που έχω ακούσει ποτέ.
      Το λατρεύω.
      Καλησπέρα.

      Διαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.