Όταν ήμουν μικρή και ήθελα να κάνω ένα δώρο πιο προσωπικό σε κάποιο φίλο, έγραφα μια κασέτα. Ξόδευα ώρες ατελείωτες για να βρω τα τραγούδια που θα μπορούσαν να του αρέσουν. Έβαζα βέβαια πάντα και κάποια δικά μου που θα ήθελα να ακούσει. Έγραφα τους τίτλους με καλλιγραφικά γράμματα στο εξώφυλλο, συνήθως μια αφιέρωση… και πολλή αγάπη.

Κάπως έτσι μου ήρθε η ιδέα του ιστολογίου αυτού. Μια ηλεκτρονική κασέτα από τραγούδια που αγάπησα και αγαπώ σε συνδυασμό με φωτογραφίες δικές μου και μαζί κάποιες σκέψεις ή αναμνήσεις που πάντα τα συνοδεύουν.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μωρά στη φωτιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μωρά στη φωτιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 12 Μαρτίου 2013

Το παιχνίδι.

Με κάλεσε ο άσωτος γιός να παίξω ένα παιχνιδάκι. Τον ευχαριστώ πολύ για την τιμή.

Λοιπόν αρχίζουμε...

1. Γιατί δημιούργησα το blog μου;;;
Λατρεύω την μουσική. Το κάθε τραγούδι για μένα είναι ένα ταξίδι. Όλες μου τις στιγμές, σημαντικές  ασήμαντες, ευτυχισμένες, άσχημες τις έχω συνδέσει με κάποια τραγούδια. Ήθελα να συγκεντρώσω όλα όσα αγαπώ σε μια ηλεκτρονική κασέτα και να σας την χαρίσω. Όπως έκανα παλιά με του φίλους μου. 
2. Ποια blogs επισκέπτομαι συνήθως;
Είναι πολλά και δεν θα ήθελα να πω κάποια συγκεκριμένα. Το σημαντικό είναι ότι δεν έχω σταματήσει να διαβάζω κάποιο, ίσως να μην σχολιάζω όπως παλιά, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν τα επισκέπτομαι. Μου αρέσουν κυρίως μπλογκς με κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενο, αλλά όταν θέλω να χαλαρώσω προτιμώ τα πιο χαλαρά και βιωματικά.
3. Ποια είναι τα αγαπημένα μου θέματα;
Ποια; ποια; Πολλά... το εξής ένα... ο ΕΡΩΤΑΣ και κατ΄επέκταση η ΑΓΑΠΗ.
4. Μια λέξη που χρησιμοποιώ πάντα στο blog;
Μμμμ... την ''μουσική'' και την ''αγάπη'' νομίζω... ε;

Λοιπόν, θα καλέσω να παίξουν το παιχνίδι και να απαντήσουν στις ίδιες ερωτήσεις κάποια μπλογκ που παρακολουθώ από παλιά, συνεχίζω να παρακολουθώ, αλλά δεν σχολιάζω τόσο συχνά και σε δυο καινούργιους.

και
http://antithetoikosmoi.blogspot.gr/

Αν δεν το παίξετε δεν θα με πειράξει καθόλου.

Και ένα τραγουδάκι...
Το ομώνυμο του τίτλου.
Επειδή τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια...


Μ' ένα πιστόλι μες στην πόλη τριγυρνώ
τρεις μέρες άγρυπνος γυρνάω και πίνω
κι ένας εφιάλτης μου' χει σπάσει το μυαλό
Δεν ξέρω απόψε ζωντανός αν θα μείνω
Κοιτάω καλά στην πρώτη γωνία
Το ξέρω μου την έχουν στημένη
μα λίγο πιο κει σα στρίβουν αυτοί
Κάποιος τους σταματά
Οι αστυνομικοί δίνουν αναφορά
στον κύριο δικαστή που απόψε ξενυχτά
κι αυτός με την σειρά του
πληρώνει ακριβά για κάποιο αγοράκι
στη μαύρη αγορά

Έι! Τώρα κοίτα, φυλάξου γιατί
όλοι εναντίον όλων
Έτσι θα' ναι πάντα και παντού
στο παιχνίδι της ζωής
Κρατάω γεμάτο πιστόλι
μη της το πείτε αυτό
Θα' θελα μόνο να ακούσει
τον πυροβολισμό
Δεν ξέρω αν είναι φίλος
Δεν ξέρω αν είναι εχθρός
Τα πάντα είναι μαύρα, θα μείνω μοναχός
Χτυπάς και σε χτυπάνε
Πονάνε και πονάς
Ποτέ δεν σε ξεχνάνε
κι εσύ δεν τους ξεχνάς

Έι! Τώρα κοίτα, φυλάξου γιατί
όλοι εναντίον όλων
Έτσι θα' ναι πάντα και παντού
στο παιχνίδι της ζωής
Μαζί στο παιχνίδι της ζωής
και τώρα παίξε, παίξε
Χτύπα, τρέξε, παίξε
παίξε παιχνίδι, παίξε το παιχνίδι
όσο πιο καλά μπορείς
Παίξε τώρα μ' εμένα
Παίξε με τον καθένα
Παίξε όσο πιο καλά μπορείς
Όλοι νικητές και όλοι νικημένοι
στο παιχνίδι της χαμένοι
Χαμένοι, χαμένοι
στο παιχνίδι της ζωής
μαζί στο παιχνίδι της ζωής

Στίχοι - μουσική: Στέλιος Παπαϊωάννου Σαλβαδόρ
Εκτέλεση: Μωρά στην Φωτιά.

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2012

Μοιραίο Καραβάνι.

Ξεκίνα για το μεγάλο ταξίδι προς σε σένα.
Πέρασε τα μεγάλα εμπόδια του δεν μπορώ.
Άλλαξε τους χάρτες σου αν έχουν ξεθωριάσει.
Οι θάλασσες σε περιμένουν να πνιγείς.
Ο ήλιος θέλει να κάψει τα φτερά σου.
Δες μόνο την ανατολή, κάτι γεννιέται.
Πέρνα τα χωράφια, μην ψάχνεις για το Κάνσας.
Δεν είναι εκεί αυτό που αναζητάς.
Είναι πιο βαθιά, πιο δύσκολα θαμμένο.
Πιο ακριβό, πιο μυστήριο.
Και αν δεν το βρεις εσύ, ο κόσμος δεν αλλάζει.
Γιατί αντίσταση αγάπη μου ξεκινά από μέσα.


(Δώστε βάση στους στίχους.)

Για κοίταξε πως όλη η γη, τόσο καιρό γυρίζει,
καθένας με τις πράξεις του, τα λάθη του στηρίζει,
τα πράγματα δε θα ‘πρεπε, να είναι έτσι βαλμένα,
όμως κανείς δεν τα κουνά, τα παίρνει ως δεδομένα.

Δε μας φοβίζει φίλε μου, το Πέρασμα του Χρόνου,
μονάχα οι συμβιβασμοί, του καθενός ατόμου.
Κανείς δε μας εμπόδισε, να βρούμε Ευτυχία,
στο Καραβάνι της Ζωής, ν’ αλλάζουμε πορεία.

Αισθάνομαι στην έρημο, μοιραίο Καραβάνι,
που ψάχνει για μια όαση, κι όμως ποτέ δε φτάνει,
κι αν ήμουνα στην έρημο, το ξέρω θα μπορούσα,
στον κόσμο όμως που βρίσκομαι, η αλήθεια μου δε φτάνει.

Κάθε σελίδα που κοιτάς, μέσα απ' την Ιστορία,
δίπλα στην πίστη βρίσκεται, ξανά η προδοσία.
Όνειρο ήταν φίλε μου, τον κόσμο πως θ' αλλάζεις,
Στα όνειρα μεγαλουργείς, μα χάνεσαι στις πράξεις.


Στίχοι: Στέλιος Παπαϊωάννου, Σαλβαδόρ
Μουσική: Στέλιος Παπαϊωάννου, Σαλβαδόρ
Εκτέλεση: Μωρά στη φωτιά