Όταν ήμουν μικρή και ήθελα να κάνω ένα δώρο πιο προσωπικό σε κάποιο φίλο, έγραφα μια κασέτα. Ξόδευα ώρες ατελείωτες για να βρω τα τραγούδια που θα μπορούσαν να του αρέσουν. Έβαζα βέβαια πάντα και κάποια δικά μου που θα ήθελα να ακούσει. Έγραφα τους τίτλους με καλλιγραφικά γράμματα στο εξώφυλλο, συνήθως μια αφιέρωση… και πολλή αγάπη.

Κάπως έτσι μου ήρθε η ιδέα του ιστολογίου αυτού. Μια ηλεκτρονική κασέτα από τραγούδια που αγάπησα και αγαπώ σε συνδυασμό με φωτογραφίες δικές μου και μαζί κάποιες σκέψεις ή αναμνήσεις που πάντα τα συνοδεύουν.

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Θέλω να είμαι η μουσική.

Αυτός είναι ο θόρυβος που πότε δεν άκουγες.
Ο ήχος της ραγισμένης μου καρδιάς.
Που εξακολουθείς να πετάς και να πατάς.
Ένα μηδέν για σένα.
Μια υπόσχεση που ποτέ δεν κράτησες.
Ένα τίποτα στην μεγάλη σου αγκαλιά.
Μερικές μέρες πάθους και έρωτα.
Χωρίς Σαββατοκύριακα και γιορτές.
Με δανεικές ματιές και σκέψεις.
Πικρά φιλιά με ενοχές.
Γιατί ποτέ δεν ένιωσες εκείνο το σ΄αγαπώ.
Γιατί ποτέ δεν άκουσες τον ήχο της μουσικής του.


Δεν θέλω να ’μαι ένας ακόμα κρυμμένος θησαυρός 
ένας ακόμα που φοβήθηκε να σηκωθεί απ’ τον πάτο
ούτε με νοιάζει αν θα με πνίξει η φυλακή σου.

Δεν θέλω να ’μαι ένας ακόμα παγωμένος ποταμός
Ένας ακόμα που φοβήθηκε να πάει πάει παρακάτω
ούτε με νοιάζει αν με πικράνει το φιλί σου.

Θέλω να είμαι η μουσική που ξαγρυπνάει μαζί σου
σαν ασταμάτητη βροχή να πέφτω στην ψυχή σου
να γίνω αέρας και να ’ρθω να κλαίω στην αυλή σου
σαν σκύλος σαν θεός σαν εραστής σου.

Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Νίκος Βελιώτης
Εκτέλεση: Γιάννης Αγγελάκας

4 σχόλια:

  1. Σταθερή αξία ο Γιάννης,και πολύ καλό παιδί.Εχει τύχει να τα πούμε αρκετές φορές,όταν έρχεται πρός τα δω.
    Είμαστε κολλητοί με την αδερφή του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, όντως είναι πολύ καλός άνθρωπος.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.