Όταν ήμουν μικρή και ήθελα να κάνω ένα δώρο πιο προσωπικό σε κάποιο φίλο, έγραφα μια κασέτα. Ξόδευα ώρες ατελείωτες για να βρω τα τραγούδια που θα μπορούσαν να του αρέσουν. Έβαζα βέβαια πάντα και κάποια δικά μου που θα ήθελα να ακούσει. Έγραφα τους τίτλους με καλλιγραφικά γράμματα στο εξώφυλλο, συνήθως μια αφιέρωση… και πολλή αγάπη.

Κάπως έτσι μου ήρθε η ιδέα του ιστολογίου αυτού. Μια ηλεκτρονική κασέτα από τραγούδια που αγάπησα και αγαπώ σε συνδυασμό με φωτογραφίες δικές μου και μαζί κάποιες σκέψεις ή αναμνήσεις που πάντα τα συνοδεύουν.

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

Βορεινό Λιμάνι.


Προχωρώ, περπατώ στην τσιμεντένια προβλήτα.
Μια ησυχία ανησυχητική και ένα σκοτάδι ανακουφιστικό με τυλίγουν.
Ο κόσμος χαμένος.
Εξαφανισμένος από τη ζωή.
Τα πόδια τρέμουν και το δέρμα ανατριχιάζει από την αλμύρα του νερού.
Η μυρωδιά γνώριμη, αλλά από άλλη εποχή.
Αδιέξοδος.
Τα βράχια εμπόδιο για την συνέχεια.
Το λιμάνι βορεινό, χωρίς πρόσβαση.
Μόνο η μοναξιά με λυτρώνει σε αυτή την τρέλα.


Σε τούτη την πόλη δεν έχει γιορτή
τα παράθυρα κλείσαν
κι οι φίλοι σκορπίσαν 
σαν φύλλα στη γη

Σε τούτο το δρόμο χωρίς τελειωμό
βαριά ανασαίνω
μπορώ και σωπαίνω 
μα μένω εδώ

Εσύ σε λιμάνι γυρνάς βορινό
κι ο ήλιος θα δύσει
καθώς το καράβι κοιτώ το στερνό
που εδώ θα μ’ αφήσει

Τα φώτα που σκάνε στο κύμα ψηλά
σαν βάρκες που παίζουν
στα χείλη σου απάνω
τα θαλασσιά

Στου ανέμου να στείλεις τον πηγαιμό
τη λησμονιά σου
ανέβα και στάσου
σαν τον αφρό

Εσύ σε λιμάνι γυρνάς βορινό
κι ο ήλιος θα δύσει
καθώς το καράβι κοιτώ το στερνό
που εδώ θα μ’ αφήσει

Στίχοι - Μουσική - Εκτέλεση: Βασίλης Καζούλης

Η φωτογραφία είναι από το Πευκί Ευβοίας

Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2013

Sounds Like A Melody... και Καλή Χρονιά.


Μετά από ένα μήνα σιωπής επανέρχομαι για να σας ευχηθώ να έχετε ένα υπέροχο 2014 με ελπίδα, δημιουργία, χαρά, έρωτα μα πάνω απ΄όλα υγεία.
Σας κάνω ποδαρικό με ένα χαρούμενο, αισιόδοξο, παλιό τραγούδι. Ανοίξτε την ένταση, απολαύστε το και γιατί όχι, χορέψτε το.
Ελπίζω πάντα το γέλιο σας να είναι μια μελωδία.
Καλή χρόνια.


t's a trick of my mind
Two faces bathing in the screenlight
She's so soft and warm in my arms
I tune it into the scene
My hands are resting on her shoulders
When we're dancing away for a while
Oh we're moving, we're falling,
We step into the fire
By the hour of the wolf in a midnight dream
There's no reason to hurry
Just start that brand new story
Set it alight, we're head over heels in love,
Head over heels...

The ringing of your laughter
It sounds like a melody
To once forbidden places
We'll go for a while

It's the definite show
Our shadows resting in the moonlight
It's so clear and bright in your eyes
It's the touch of your sighs
My lips are resting on your shoulder
When we're moving so soft and slow
We need the extasy, the jealousy,
The comedy of love
Like the Cary Grants and Kellys once before
Give me more tragedy, more harmony
And phantasy, my dear
And set it alight, just starting that satellite
Set it alight...

The ringing of your laughter
It sounds like a melody
To once forbidden places,
We'll go for a while

Εκτέλεση: Alphaville
Δημιουργοί: Bernhard Lloyd - Marian Gold - Frank Mertens

Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013

And I Love Him.

“Αύριο”, λες,
και μέσα σ’ αυτήν τη μικρή αναβολή παραμονεύει ολόκληρο
το πελώριο ποτέ. 
Τάσος Λειβαδίτης


I give him all my love
That's all I do
And if you saw my love
You'd love him too and I love him

He gives my everything
And tenderly
The kiss my lover brings
He brings to me and I love him

A love like ours
Could never die
As long as I
Have you near me

Bright are the stars that shine
Dark is the sky
I know this love of mine
Will never die and I love him

Δημιουργοί: John Lennon / Paul McCartney
Εκτέλεση: Esther Phillips

Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013

Υπόγειο.

Η νιότη φεύγει μέσα από τα μαλλιά μας,
ασπρίζει μαζί τους και πέφτει.
Στριμώχνεται σε κούτες, στραπατσαρισμένες και φτηνές.
Μισάνοιχτες, χωρίς μνήμη, χωρίς λήθη.
Ανάκατες οι αναμνήσεις στοιβιάζονται.
Δεν μπορείς, δεν θέλεις να τις βάλεις σε τάξη.
Απλά θες να τις ξαναζήσεις.
Με το ίδιο μυαλό, με την ίδια θέληση.
Οι μελωδίες κάτι σου θυμίζουν.
Δεν είσαι σίγουρος.
Μοιάζουν τόσο μακρινές πια.
Τόσο ξένες.
Και ας ήταν κάποτε ολότελα δικές σου.
Τα βάζεις όλα βιαστικά λες και είναι πράγματα που δεν σε αφορούν.
Πράγματα που με τον καιρό χάνουν την αξία τους.
Ξεθωριάζουν.
Και τα θάβεις στο πιο βαθύ υπόγειο της καρδιά σου,
μακρυά από το φως και την πόρτα,
μακρυά από σένα, απ΄όλους.
Μα το κλειδί κουβαλάς πάντα μαζί σου.


Τους ήλιους δεν εμέτρησες
που σε ζητήσαν τόσα χρόνια
πού 'σαι γυναίκα
με τα γαλάζια τσίνορα

Σ' έκρυψε στο φουστάνι της
η μαραμένη κοπέλα
πέντε χειμώνες σ' έθαψαν
σε χιόνι λασπερό

Μεγάλη νυχτερίδα τρέφεται
απ' τη νιότη σου
γι' αυτό νωρίς βραδιάζει
πριν χορτάσεις
το μεσημέρι καίει
στα ψηλά τα δώματα
το κύμα του ξανθό
λούζει τους δρόμους

Πεθαίνεις με τους ποιητές
κάθε ηλιοβασίλεμα
τα χέρια σου μυρίζουν
απ' τα μαλλιά τους
χτυπάει η καμπάνα
που δεν πιστεύεις πια
σε ξένη αυλή συνομιλείς
με το φεγγάρι

Σου 'φερε ο Μυλόζ
φέτος την άνοιξη
την πείνα σου ποιος άλλος μπορούσε να νοιαστεί
φουρτούνιασε τη γειτονιά
το φιλντισένιο αμάξι του
γίνου όμορφη, γίνου όμορφη,
στα περιβόλια θα σε δείξει

Έχεις ένα χαμόγελο
από μαργαριτάρια
ψαράδες Σικελοί
στο ταίριαξαν να το φοράς
ψάξε και βρες το
πριν σε κλείσει η νύχτα
σ' ένα υπόγειο βαθύτερο
από τούτο

Στίχοι: Ρίτα Παππά
Μουσική - Εκτέλεση: Αφοί Κατσιμίχα