Σας βλέπω στην διαδρομή, φεύγετε πιο μακρυά από μένα.
Προσπαθώ να προλάβω την άκρη σας,μα μου γλιστράτε μέσα απ΄τα χέρια.
Παγώστε τις ώρες να μην περνάν,
να μην μας αφήνουν μονάχους.
Χάστε το μέτρημα.
Σταματίστε τον χρόνο...που πάει και αυτός σαν τρελός;
Εδώ εγώ έχω να σας δώσω τα πάντα,
στιγμές, αγάπη, μίσος, ζωή.
Μην περιπλανιέστε άδικα, όλα δικά σας είναι.
Αρκεί και 'σεις να καθίσετε δεμένοι στην καρέκλα μου.
Χωρίς διαμαρτυρία, χωρίς ρυτίδες.
Χρόνια μου, μην απομακρύνεστε...θα σας χαρίσω εμένα.
Μικρές περιπλανήσεις μ' εκείνους που δεν ήρθαν
στις άδειες ώρες θ' ακουμπήσεις θα χαθείς
ψεύτικα σαν στολίδια τα λόγια σου λυγάνε
πώς να σωθείς
Της πρώτης μου αγάπης τις ωραίες τις στιγμές
πού να τις βρω
κοντά μου πάντα θα' ναι
στο δρόμο στο λιμάνι στο σταθμό
Στο παγωμένο χέρι στον αποχωρισμό
στα θλιμμένα τα βράδια στον καφέ τον πρωινό
Φθαρμένες παραστάσεις ένας αγέρας κλαίει
σχεδία η ζωή δε θα προφτάσεις αλλού να πας
στο κρύο άδειοι δρόμοι η πόλη κρυφά γελάει
να μ' αγαπάς
Στίχοι: Στέργος Παπαποστόλου
Μουσική: Νίκος Αρμπιλιάς
Εκτέλεση: Μικρές Περιπλανήσεις
