Εκείνο το βράδυ μην ξανάρθεις.
Να νιώσω την ψυχή σου παγωμένη,
αδειανό το μικρό μου κρεβάτι.
Την τυραννία σου να μου διαλύσει κάθε ελπίδα.
Η αγάπη όμως δεν έχει όρους και όρια.
Μην προσπαθείς να τα θέσεις, μην πας κόντρα στα θέλω της.
Γιατί πρώτος θα είσαι συ την επόμενη φορά που θα θελήσεις να τα σπάσεις.
Και η ζωή θα ξαναγυρίζει σε σένα,ακράτητη και ακατανίκητη.
Μαζί με ένα γνώριμο τραγούδι, που νόμιζες πως είχες ξεχάσει.
Πού να 'σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που είμαι μόνος, μα τόσο μόνος
και που μαζί μου παίζουν κρυφτό
πότε η θλίψη και πότε ο πόνος
Πού να 'σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που με χτυπάει τ' άγριο τ' αγέρι
να 'ρθεις και μ' ένα φιλί καυτό
να με γεμίσεις με καλοκαίρι
Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φριχτό μου σκοτάδι
και στα δυο σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν για λίγο
κι ας χανόσουν μετά
Πού να 'σαι, να 'ρθεις το βράδυ αυτό
σ' αυτούς τους δρόμους που σ' αγαπούνε
το ντουετάκι τους το γνωστό
τα βήματά μας να ξαναπούνε
Πού να 'σαι να 'ρθεις το βράδυ αυτό
που 'γινε φύλλο ξερό η ελπίδα
να 'ρθεις κοντά μου να φυλαχτώ
από του πόνου την καταιγίδα
Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φριχτό μου σκοτάδι
και στα δυο σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν για λίγο
κι ας χανόσουν μετά
Στίχοι: Μίμης Τραϊφόρος
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Εκτέλεση: Δανάη Στρατηγοπούλου
