Οι δρόμοι στεγνοί από φως.
Τα αυτοκίνητα χωρίς συνοδηγό, χάνονται στην γαλήνη της.
Σε αυτή την αποπνικτική γαλήνη,
που δεν την αντέχουν ούτε τα κτίρια που στέκουν αμίλητα.
Οι θόρυβοι γίνονται όλο πιο μακρινοί και πιο μοναχικοί.
Στα αυτιά σου δεν φτάνουν πλέον οι φωνές.
Τα μάτια σου δεν βλέπουν τα πολύχρωμα φορέματά της.
Η αφή σου δεν νιώθει το ιδρωμένο της κορμί.
Δεν χωράς πλέον στα τετράγωνά της,
σκοντάφτεις στα πεζοδρόμιά της.
Διαλύεσαι στο φτηνό κρασί της και στην ζεστή της αγκαλιά.
Και η αγάπη ξεμακραίνει και κρυώνει...
Το χιόνι έπεφτε όλο το βράδυ
ώσπου έγινε παντού σιωπή.
Κοίταζα πίσω από το κρύο τζάμι
τα ίχνη σου είχαν πια χαθεί.
Στο απέναντι παράθυρο
το φως μιας τηλεόρασης
ποτέ δε σταμάτησα να σε ζητώ.
Αν στη μεγάλη πόλη
η αγάπη έχει χαθεί
μα κάτω από το χιόνι
μια καρδιά χτυπά
βαθιά μες στη γη.
Στη μεγάλη πόλη
η αγάπη έχει χαθεί.
Το χιόνι έπεφτε όλο το βράδυ
νόμιζα ότι ήτανε γιορτή.
Τα λόγια σου άκουσα
να ρχονται πάλι:
"Για σένα θα μαι πάντα εκεί"...
Κάθε μικρό σου θάνατο
και κάθε ηλιοβασίλεμα πικρό
μπορώ να νικήσω.
Κι αν στη μεγάλη πόλη
η αγάπη έχει χαθεί,
κάτω από το χιόνι
μια καρδιά χτυπά
βαθιά μες στη γη.
Στη μεγάλη πόλη
η αγάπη έχει χαθεί.
Στίχοι - Μουσική: Μανώλης Φάμελος
Εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη
