Να γελάς.

Έτσι απλά,

έτσι δίχως λόγο,

έτσι απλά όπως σ΄αγαπήσα,

έτσι αθόρυβα όπως κλάψαμε,

έτσι κλεφτά όπως ενωθήκαμε,

έτσι άγρια όπως χωρίσαμε,

έτσι χωρίς εμένα,

έτσι χωρίς εσένα,

με αγάπη, με στοργή, με πόνο,

έτσι απλά από την αρχή, χωρίς τέλος πια,

έτσι να σε δω να γελάς...

κι η ζωή να ξεκινήσει πάλι.

Πότε βροχή, πότε αέρας, μια προσευχή, λόγια μητέρας

Φωνές που ακούγαμε παιδιά. Για μια στιγμή θέλω... 

Είναι νωρίς, ζωή χαράζει, σαν μολυβιά στ' όνειρο στάζει

Ο αέρας παίρνει τα μαλλιά. Για μια στιγμή θέλω να...

Σε κοιτώ να γελάς και να φεύγεις πάλι μπροστά

μια ζαριά η ζωή για ν' αρχίσει πάλι και να

την κοιτάς να γελά και να φεύγει πάλι μπροστά

μια ζαριά η ζωή για να σβήσει πάλι

Είναι αργά, λόγια δεν βρίσκω, όση ομορφιά κι αν σου χαρίσω

πίσω απ' τα φώτα της ζωής. Για μια στιγμή θέλω να...

Σε κοιτώ να γελάς και να φεύγεις πάλι μπροστά

μια ζαριά η ζωή για ν' αρχίσει πάλι και να

την κοιτάς να γελά και να φεύγει πάλι μπροστά

μια ζαριά η ζωή για να σβήσει πάλι

Στίχοι - Μουσική - Εκτέλεση: Υπόγεια Ρεύματα

Η φωτογραφία είναι από τις Σέρρες.

Κυριακή.

Τι να διαλέξω να στην γεμίσω;
Λίγα φιλιά, λίγη αγάπη, μια βόλτα στο δάσος.
Ένας φίλος που γελάει, ένα μωρό που παίζει.
Τι να διαλέξω να γίνει ωραία;
Να βάλω ένα νόστιμο φαγητό, ένα γλυκό καφέ;
Να βάλω χρώματα και μουσικές.
Μυρωδιές και αρώματα.
Να βάλω το μαύρο φουστάνι και να μαζέψω τα μαλλιά.
Να τα δέσω με μια κόκκινη κορδέλα
και να σου δώσω την πιο ακριβή Κυριακή που έχω.

Μια των ματιών σου αλμυρή σταγόνα που κυλάει

σαν μιας λαμπάδας φως στερνό που τρεμοπαίζει αργά

που μου φωτίζει τη στιγμή που τράβηξες μακριά μου

όπως πετάν του φθινοπώρου φύλλα στο βοριά.

Σαν έρθει η ώρα γράψε μου δυο λόγια να φυλάξω

όπως φυλάν οι ποιητές της μούσας τη μορφή

όπως φυλάει το στήθος μου τους χτύπους της καρδιάς μου

κι όπως φυλάει ο βουτηχτής την τελευταία πνοή.

Άργησε να 'ρθει το πρωί και μόνος περιμένω

του Αυγερινού το κάλεσμα την πρωινή δροσιά

είναι κι αυτή η Κυριακή που πάντα αργοπεθαίνω

είναι κι αυτός ο πηγαιμός που πάντα καρτερώ.

Στίχοι - Μουσική - Εκτέλεση: Υπόγεια Ρεύματα

Τι να 'ναι αυτό;

Μικρές, φτωχές και μόνες.
Στιγμές ακριβές και ατελείωτες.
Θέλω, αναζητώ, λαχταρώ.
Λέξεις που να γεμίζουν το άσπρο χαρτί.
Δυνατές, γλύκες, αδιέξοδες.
Αισθήσεις ξεχασμένες.
Φτερουγίσματα, υποσχέσεις, φιλιά.
Νύχτες ζωντανές και γεμάτες.
Δυο άγνωστοι στην βραδινή δροσιά.
Στην βροχής την μυρωδιά.
Ξημερώνοντας με ένα δάκρυ.
Αναζητούν αυτό που τους ενώνει.

Τι να 'ναι αυτό που μας ενώνει,

κάτι μας φτιάχνει ή μας πληγώνει

κάτι μας ρίχνει ή μας σηκώνει,

τι να 'ναι αυτό που μας ενώνει.

Κάτι θα υπάρχει που μας ενώνει

κάτι που αρχίζει και τελειώνει

κάτι που λάμπει και μας θαμπώνει

κάτι θα υπάρχει να μας ενώνει.

Με σένα εδώ κάτι με ενώνει,

κάτι που αντέχει και δεν τελειώνει

που όλο σωπαίνει μα περιμένει

σε σένα εδώ κάτι με φέρνει.

Στίχοι: Γρηγόρης Κλιούμης

Μουσική: Γρηγόρης Κλιούμης

Εκτέλεση: Υπόγεια Ρεύματα