Όταν ήμουν μικρή και ήθελα να κάνω ένα δώρο πιο προσωπικό σε κάποιο φίλο, έγραφα μια κασέτα. Ξόδευα ώρες ατελείωτες για να βρω τα τραγούδια που θα μπορούσαν να του αρέσουν. Έβαζα βέβαια πάντα και κάποια δικά μου που θα ήθελα να ακούσει. Έγραφα τους τίτλους με καλλιγραφικά γράμματα στο εξώφυλλο, συνήθως μια αφιέρωση… και πολλή αγάπη.

Κάπως έτσι μου ήρθε η ιδέα του ιστολογίου αυτού. Μια ηλεκτρονική κασέτα από τραγούδια που αγάπησα και αγαπώ σε συνδυασμό με φωτογραφίες δικές μου και μαζί κάποιες σκέψεις ή αναμνήσεις που πάντα τα συνοδεύουν.

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Παραμύθι ξεχασμένο.

Παραμύθι λυπημένο
για ανθρώπους που πόνεσαν,
αυτούς που προδόθηκαν,
για αυτούς που περιμένουν.
Είναι παραμύθι με τέλος περίεργο, 
μόνο και έρημο,
σε ένα δωμάτιο αδειανό και κρύο.
Χωρίς εσένα να το ακούσεις,
χωρίς εσένα να το αρνηθείς.



Παραμύθι ξεχασμένο
η αγάπη που ζητάς
ψεύτικο φλουρί δοσμένο
στη βουή της αγοράς

Τραγούδι λυπημένο
απόψε θα σου πω 
για κείνους που αγρυπνάνε
μετρώντας τον καιρό

Μέσα στο όνειρό μου κλαίω
και ξυπνάω με λυγμούς
ψέμα η αγάπη λέω
και παιχνίδι για τρελούς

Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής
Εκτέλεση: Άννα Βίσση

4 σχόλια:

  1. τι ωραια τραγουδια εχει πει η βισση ε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι στο παρελθόν, ναι. Γιατί τώρα άστα να πάνε.
      Φιλάκια.

      Διαγραφή
  2. Αξέχαστα τα παλιά της τραγούδια κι αυτό απ΄ τα αγαπημένα μου!Γι΄ αυτόν το λόγο λοιπόν κι εγώ Μαρία μου σου χάρισα ένα βραβειάκι.Έλα απ΄ τα μέρη μου να το παραλάβεις(αν θες φυσικά!):-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.