Όταν ήμουν μικρή και ήθελα να κάνω ένα δώρο πιο προσωπικό σε κάποιο φίλο, έγραφα μια κασέτα. Ξόδευα ώρες ατελείωτες για να βρω τα τραγούδια που θα μπορούσαν να του αρέσουν. Έβαζα βέβαια πάντα και κάποια δικά μου που θα ήθελα να ακούσει. Έγραφα τους τίτλους με καλλιγραφικά γράμματα στο εξώφυλλο, συνήθως μια αφιέρωση… και πολλή αγάπη.

Κάπως έτσι μου ήρθε η ιδέα του ιστολογίου αυτού. Μια ηλεκτρονική κασέτα από τραγούδια που αγάπησα και αγαπώ σε συνδυασμό με φωτογραφίες δικές μου και μαζί κάποιες σκέψεις ή αναμνήσεις που πάντα τα συνοδεύουν.

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

Καινούργια σελίδα.

Στον πέμπτο ουρανό δεν υπήρχε τίποτα να νιώσω πλέον.
Το μέσα μου κλειδωμένο καλά.
Το κλειδί ξεχασμένο μήνες.
Τίποτα καινούργιο δεν ήθελα.
Το παλιό μου στοίχειωνε την όψη.
Με ένα πόνο στο στήθος με βρήκες.
Με ένα μεθυσμένο μυαλό και σώμα.
Ένα ξημέρωμα κάτω απ΄τα πεύκα.
Δεν μιλάς, μόνο μου δίνεις.
Ότι δεν μου ΄δωσε κανείς ως τότε.
Και δεν ζητάς ούτε στάλα να σου δώσω.
Και αναζήτησα ξανά το κλειδί μου.
για να στο χαρίσω ανεπιστρεπτί.


Εκεί που έγειρα και κάθισα στο χώμα
κι είπα δεν έχει ούτε μπρος ούτε και πίσω
εκεί που έπαψα να αισθάνομαι το σώμα
κι έγινε αδιάφορο το πού και πώς θα ζήσω
είδα ψυχή μου τη ψυχή μου να σηκώνεται
είδα το χέρι σου στο χέρι μου ν΄απλώνεται
εκεί που έπαψα να ψάχνω για ελπίδα
ήρθες και γύρισες αγάπη μου σελίδα

Εκεί που όλα είχαν χαθεί
είσαι για μένα η στροφή
είσαι η αφή είσαι το χάδι
που το δέρμα μου ζητούσε
Μεσ΄της ψυχής μου τη βροχή
ήρθες απρόσμενη ευχή
είσαι η αρχή είσαι το άλφα
που η ζωή μου απαιτούσε
Εκεί που όλα είχαν χαθεί

Εκεί που νόμιζα πως μπήκε η τελεία
ήμουνα έτοιμη την πένα να αφήσω
εκεί που χάθηκε η πίστη στη φιλία
κι ήταν αδιάφορο τον ήλιο ν΄αντικρίσω
είδα ψυχή μου τη ψυχή μου να σηκώνεται
είδα το χέρι σου στο χέρι μου ν΄απλώνεται
εκεί που έπαψα να ψάχνω για ελπίδα
ήρθες και γύρισες αγάπη μου σελίδα

Εκεί που όλα είχαν χαθεί
είσαι για μένα η στροφή
είσαι η αφή είσαι το χάδι
που το δέρμα μου ζητούσε
Μεσ΄της ψυχής μου τη βροχή
ήρθες απρόσμενη ευχή
είσαι η αρχή είσαι το άλφα
που η ζωή μου απαιτούσε
Εκεί που όλα είχαν χαθεί

Στίχοι: Χάρης Ρώμας
Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής
Εκτέλεση: Λένα Αλκαίου

4 σχόλια:

  1. Είμαι πολύ φαν του Χάρη Ρώμα, πολύ ταλαντουχος, με ψυχή και συναίσθημα. Και μ' αρέσει και η βαθιά φωνή της Αλκαίου.

    Ωραίο τραγούδι, με αυτούς τους συντελεστές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεωρώ ότι ο δίσκος ΄΄το καφέ του έρωτα΄΄ που περιλαμβάνει αυτό το τραγούδι, είναι από τους καλύτερους των τελευταίων χρόνων και το τραγούδι αυτό φοβερή στιγμή έμπνευσης και ερμηνείας.

      Διαγραφή
  2. ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ BLOG!!!!ΚΑΛΩΣ ΣΕ ΒΡΗΚΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.